Wracałem właśnie z wywiadu, który traktował o mediach internetach i tych wszystkich szybko zmieniających się technologiach. Zazwyczaj też chodzę szybko, wiecie, tak po warszawsku (podobno w stolicy jest najwyższa średnia prędkość chodzenia) – i ciągle wydaje mi się, że gdzieś się śpieszę 🙂 Ale zdarza mi się zwolnić, zwłaszcza kiedy widzę starszą osobę, która może potrzebować pomocy – wtedy uprzejmie, bez narzucania pytam się, czy w czymś mogę pomóc. Nie chcę tutaj grać na jakiegoś harcerzyka z syndromem ocieplania …